“Geçmiş kötü bile olsa, anısı tatlı bir elem verir insana.”

“Yaşamaktan kesinlikle keyif almadığım bu gibi anlar da gelip geçerdi. Geçerdi geçmesine ama bunların her biri ardında, yıllarca sırtımda taşımak zorunda kaldığım yükler bırakırdı.”
Kerem Işık, Toplum Böceği

“Yaşamaktan kesinlikle keyif almadığım bu gibi anlar da gelip geçerdi. Geçerdi geçmesine ama bunların her biri ardında, yıllarca sırtımda taşımak zorunda kaldığım yükler bırakırdı.

Kerem Işık, Toplum Böceği

“İsmin -de halini bilmem de, insanın ben hali pek fenaymış.

Bildiğim bir şey var ama: ben koştukça içim uzaklaşır dışımdan.”

“İçim yandı gülünce onlar. Dedim ki siz bana gülersenizz ben hiç bulamam kendimi ve fakat upuzun bir vazgeçiştir hayat.”

“Aşk nedir?” sorular her zaman saçma gelmiştir bana. “Aşk anlatılamaz, yaşanır” her ne kadar klişeleşmiş bile olsa, hala gerçekliğini koruduğunu düşünüyorum. Aslında bu sadece aşk için değil, tüm insanî duygular için böyledir. Mesela bana mutluluğu anlatabilir misiniz? ya da kıskançlığı? Nefreti? 
Aşk da böyledir işte. Anlatamazsınız. Yaşayanlar da anlatamaz. Kelimeler düğümlenir boğazda, o’nun gibi bir şey denir. Kimse anlamaz.

“Aşk nedir?” sorular her zaman saçma gelmiştir bana. “Aşk anlatılamaz, yaşanır” her ne kadar klişeleşmiş bile olsa, hala gerçekliğini koruduğunu düşünüyorum. Aslında bu sadece aşk için değil, tüm insanî duygular için böyledir. Mesela bana mutluluğu anlatabilir misiniz? ya da kıskançlığı? Nefreti?

Aşk da böyledir işte. Anlatamazsınız. Yaşayanlar da anlatamaz. Kelimeler düğümlenir boğazda, o’nun gibi bir şey denir. Kimse anlamaz.

“Birden çocukken en sevdiği rengin sarı olduğu aklına geldi. Bu hatırlayış şaşırttı onu. Nasıl da değişiyordu insan zamanla. Uzun zamandır kendini solgun gösterdiğini düşündüğü sarıdan hiç hoşlanmıyor ve bu rengi üzerinde taşımak istemiyordu. Çocukken böyle şeyler düşünmüyordu insan ne de olsa. Güdüleri ve beğenileri üçüncü kişilerin gözüyle kirletilmiş olmuyordu henüz. Mutluluğun aranan bir şey haline henüz dönüşmediği zamanlardı onlar.”

Yalçın Tosun, Peruk Gibi Hüzünlü

“Birden çocukken en sevdiği rengin sarı olduğu aklına geldi. Bu hatırlayış şaşırttı onu. Nasıl da değişiyordu insan zamanla. Uzun zamandır kendini solgun gösterdiğini düşündüğü sarıdan hiç hoşlanmıyor ve bu rengi üzerinde taşımak istemiyordu. Çocukken böyle şeyler düşünmüyordu insan ne de olsa. Güdüleri ve beğenileri üçüncü kişilerin gözüyle kirletilmiş olmuyordu henüz. Mutluluğun aranan bir şey haline henüz dönüşmediği zamanlardı onlar.


Yalçın Tosun, Peruk Gibi Hüzünlü

"Bir tohum verdin
çiçeğini al
Bir çekirdek verdin
ağacını al
Bir dal verdin
ormanını al
Dünyamı verdim sana
bende kal."

Aziz Nesin (via icguveysindeniclice)

“Gülüşlerin vardı gecelerde, gamzelerinden damıtıp biriktirdiğim.

Sen bilmezdin.

Ondandır her güldüğünde yüzünü okşamam usulca.”

Gerçekliği yeniden yapamaz insan. Olduğu gibi kabul etmeli onu. İnsan durduğu yeri muhafaza edip yaşananları olduğu gibi kabul etmeli! “

“Hayatta en üzücü şey, sıradanlıktır; her şeyi alt eden ölüm gerçeğini bize bir kez daha hatırlatır.”